Kavram 1161: Göğün yerin üzerine konulması, düşürülmesi ve orada tutulması.

kavram_id: 1166 | kavram_text: ¹¹⁶¹Rabbimiz 22:65 ayetinde muhteşem bir işaret vermiştir bizlere. Ancak bu ayet doğru bir şekilde anlaşılamamıştır. Ayette " ve tutar göğü^** ki konar^*** üzerine yerin" buyrulmuş olmasın rağmen neredeyse tüm meallerde "...yerin üzerine düşmesin diye göğü tutar..." minvalinde bir çeviri görülür. Oysa bu çeviri tamamen yanlıştır. Misli bir durumu revasiyerlerde de görmekteyiz. Revasiyeler depreme neden olur. Ancak yanlış çeviriyle depremi önledikleri iddia edilmiştir. Sırf yanlış bir çeviri yüzünden. 22:65 ayetinde de durum aynıdır. Rabbimiz atmosferi yani göğü yere düşmüş bir şekilde, alçalıp yerleşmiş bir şekilde, yer üzerine konmuş bir şekilde tutmaktadır. Rabbimiz atmosferi yere düşmüş bir şekilde tutmasaydı, Merkür gibi atmosferimiz yok denecek kadar az olsaydı yerde hayat gerçekleşmezdi. Atmosferin yer üzerinde düşmüş bir şekilde tutulması da bir ölçüyledir. Çok fazla yere düşürülürse yer Venüs gibi cehennem gibi bir yer olurdu. Mars gibi atmosferi giderilseydi o zaman da hayatın başlaması imkansız olurdu. Rabbimiz en güzelini insanlar için ayarlamıştır.