89 Söz. Kur'an da bir sözdür. Hak ve gerçek sözdür. Tamamı zan olan hadislerse söylentidir. Hak/gerçek sözler değillerdir. 

740 Kur'an'ın birçok ayetinde Yüce Allah resûlü Muhammed'e Kur'an'ı Cibrîl aracılığıyla indirdiğini ve resûlün de bunu okuduğunu yani tilâvet ettiğini bildirmektedir. Hatta indirilen vahyi okurken bir azaltma veya artırma gibi bir şey yaptığında resûlün sağ elini ve şah damarını koparacağını apaçık bildirmiştir. Yüce Allah bizlere dinini Kur'an ile tamamladığını ve bunun da İslam (Teslimiyet) dini olduğunu bildirmiştir. Yüce Allah dilediğinden kimselere vahyeder. Mûsâ'ın annesini vahyettiği gibi. Gaybtan bilgiler verebilir. Mutlak ki resûl ve nebilere de vermiştir. Kur'an dışında bizzat nebiyi ilgilendiren konularda vahiy gelmiştir. Ancak bu vahiy Yüce Allah'ın diğer kullarını ilgilendiren bir şey değildir. Eğer insanlara gelmiş bir vahyi resûl Kur'an'a okuyarak koymamışsa görevini yapmamış demektir. Bu da asla düşünülemez. Demek ki tilâvet edilen vahiy yani Kur'an'a giren vahiy bizleri ilgilendirir. Nasıl ki Musa'nın annesine indirilen vahiy bizleri dini olarak ilgilendirmediyse Yüce Allah'ın resûlüne bazı şeyleri bildirmek için verdiği vahiy de bizleri ilgilendirmez. 66:3 ayetinde bunu net olarak görmekteyiz. Nebinin eşleri arasında bazılarının kalplerinin kaymasıyla yaptıkları dedikoduları Yüce Allah resûlüne bildirmiştir. Mutlak ki bunu Cibrîl bildirmiştir. Bu noktadan yola çıkıp şeytâna uyarak resûlün vefatından 230 yıl sonra oradan buradan toplanmış, tamamı zan olan hadislere bunlar da Kur'an gibidir, resûlün okumayarak Kur'an'a sokmadığı ancak dini hükümlerdir demek büyük bir şirktir ve günahtır. Affı yoktur. Cehenneme gitmeyi garantileyen yanmaz bir bilettir.